Το ράγκμπι έχει μια μακρά και ένδοξη ιστορία, αλλά μόλις πρόσφατα έγινε ολυμπιακό άθλημα.

Ο πρώτος αγώνας ράγκμπι διεξήχθη το 1871 μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας και ήταν μια σκληρή αναμέτρηση. Οι παίκτες δεν φορούσαν προστατευτικά ή κράνη και δεν υπήρχαν κανόνες· μπορούσαν κυριολεκτικά να κλωτσήσουν ο ένας το κεφάλι του άλλου αν το ήθελαν.

Το άθλημα απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα σε ολόκληρη τη Βρετανική Αυτοκρατορία και, μέχρι τις αρχές του αιώνα, το ράγκμπι είχε γίνει ένα δημοφιλές σπορ σε όλο τον κόσμο. Το 1895 ιδρύθηκε το International Rugby Football Board (σήμερα γνωστό ως World Rugby).

Το άθλημα έκανε το ολυμπιακό του ντεμπούτο στους Αγώνες του Παρισιού το 1900. Τρεις Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές συμμετείχαν με ομάδες, με το χρυσό μετάλλιο να πηγαίνει στη διοργανώτρια Γαλλία, η οποία κέρδισε τόσο τη Μεγάλη Βρετανία όσο και τη Γερμανία.

Το άθλημα συμπεριλήφθηκε στη συνέχεια στους Αγώνες του Λονδίνου το 1908, στους Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 και στους Αγώνες του Παρισιού το 1924.

Η φήμη του ράγκμπι επλήγη λόγω των επεισοδίων από το κοινό κατά τον Ολυμπιακό τελικό του 1924 και της εισβολής στον αγωνιστικό χώρο που ακολούθησε. Αυτός, ωστόσο, ήταν μόνο ένας από τους λόγους για την απομάκρυνση του ράγκμπι από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Άλλοι καθοριστικοί παράγοντες ήταν η δυσκολία προσέλκυσης αρκετών ομάδων ώστε να καταστεί η διοργάνωση ανταγωνιστική, η τάση επιλογής περισσότερων ατομικών και γυναικείων αγωνισμάτων, καθώς και η παραίτηση του Βαρόνου Πιερ ντε Κουμπερτέν—ο οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής του ράγκμπι—από την ηγεσία του Ολυμπιακού Κινήματος το 1925.

Έκτοτε έγιναν πολυάριθμες προσπάθειες για την επαναφορά του αθλήματος στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Η καθοριστική καμπή ήρθε τελικά κατά τη σύνοδο της ΔΟΕ στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο του 2009, όταν αποφασίστηκε η συμπερίληψη της εκδοχής 7s (Rugby Sevens) στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Το άθλημα συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες εκείνης της χρονιάς, καθώς και στην επόμενη Ολυμπιάδα του 2020.